මා හද දිනු ළන්දු ..... (ශනිදා දහයට)

සුන්දර සිනහව තවරා පියවර නැගු පටු               දෙවට
සිත්ලන නෙක විසිතුරු කුසුමන් දිළුණයි පෙර         පිනට
වත්සුනු තවරා නොතිබුන පියකරු සඳ වැනි           වතට
පෙම් බැඳි දින තාමත් මතකයි අද ඊයෙක           ලෙසට

ලතැවුණි සිත රිසි ලෙස පෙම පවසනු බැරි වුනු        පවට

නොලැබුණි පින ලන් වන්නට සුසුමන් පිටවුණි        පෙළට

වියැලුණි සිනහව ගුලිවුණි සෝ ලතැවුල් හද        කොනට
බොඳවුණි දෙනයන සිහිවී ඔබ ගිය බව දුරු            රටට




ගනිනෙමි අතැගිළි හමුවෙන තුරු සෙනෙහස බර  සිරිකත
රැකගෙන යළි පැමිණෙන දින යුවතියකට හිමි      පතිවත
විසිතුරු නගරය මැද නාඳුනනා මොනරුද        ගැවසෙත
සඟවනු මැන බොළඳියෙ නොතලා නිකැළැල් ඔය හදවත

~~ හැමිල්ටන් ලියෝනි අමරතුංග  ~~

~*~*~

මගේ නිර්මාණය ඔබේ හදවතට දැනුණේ කෙසේද? 

ඔබගේ අදහස් සහ ප්‍රතිචාර මගේ මීළඟ නිර්මාණයට විශාල ශක්තියකි. 

❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦ ❦❦ ❦ 

Subject to copyright.
සියලු හිමිකම් ලියෝනි අමරතුංග ( Leoni Amaratunga ) සතුය. සිතිවිලි මංපෙත - https://sithiwilimanpetha.blogspot.com/  බ්ලොග් අඩවියේ යොමුව සඳහන් කර හෝ ලියෝනි අමරතුංග යන නමින් පමණක් මෙහි ලිපි උපුටා පළ කරන්නට අවසර තිබේ. මෙහි පලවන කවි, කවි කතා හා වෙනත් සියළුම ලිපි මගේ පෞද්ගලික නිර්මාණ හා අදහස් පමණි. මගේ නිර්මාණ සම්බන්ධයෙන් ඔබ ඉදිරිපත් කරන ඕනෑම ප්‍රතිචාරයක් මෙහි පල කරනු ලැබේ. මගේ සිතිවිලි මංපෙත - Sithiwili Manpetha බ්ලොගයට ගොඩ වදින ඔබ සියලු දෙනාට ම මගේ ආදර ස්තූතිය පුද කරමි.