ඔයා මා ලඟ නැතත්.... මට දැන්නෙන්නේ ලඟම ඉන්නවා කියලා. ඉතින් පෙම්වත...
ඉඩදෙන්න මට ඔය සෙනෙහස විඳගන්න.
සිටියා බලා ඔබ එනතුරු බොඳවු නෙතින්
සැලුනා බියෙන් ඈතක යනු දුටිමි සිතින්
බැලුවා හැරී ආමඟ අප දෙහද වතින්
හැර යා නොහැක ආපසු ආ යුතුය ඉතින්
සිහිවිය බැඳුනු සෙනෙහස හද නිබඳ සැලේ
බොඳවිය මතක සටහන් රළ බිඳෙන ජලේ
හිමි ඔබ නිසා මා නැවතත් මෙලොව තලේ
බිහි වූ නමුදු ළඟ නැති කල කිමද පලේ
සුපුරුදු සුවඳ අරගෙන දුර ඈත කොනේ
ඔබ කොයි කොහේ සිටියත් ළඟ බවම දැනේ
තුරුළුව විඳින්නට උනුහුම නිමල සෙනේ
ඉඩදෙනු තුටින් ඔය හදවත නැමති ලෙනේ
~*~*~
ඔබගේ අදහස් සහ ප්රතිචාර මගේ මීළඟ නිර්මාණයට විශාල ශක්තියකි.
සේයාරූ අන්තර්ජාලයෙන් Google Images, - සියළු හිමිකම් මුල් හිමිකරුවන් සතුයි.
Subject to copyright.
සියලු හිමිකම් ලියෝනි අමරතුංග ( Leoni Amaratunga ) සතුය. සිතිවිලි මංපෙත - https://sithiwilimanpetha.blogspot.com/ බ්ලොග් අඩවියේ යොමුව සඳහන් කර හෝ ලියෝනි අමරතුංග යන නමින් පමණක් මෙහි ලිපි උපුටා පළ කරන්නට අවසර තිබේ. මෙහි පලවන කවි, කවි කතා හා වෙනත් සියළුම ලිපි මගේ පෞද්ගලික නිර්මාණ හා අදහස් පමණි. මගේ නිර්මාණ සම්බන්ධයෙන් ඔබ ඉදිරිපත් කරන ඕනෑම ප්රතිචාරයක් මෙහි පල කරනු ලැබේ. මගේ සිතිවිලි මංපෙත - Sithiwili Manpetha බ්ලොගයට ගොඩ වදින ඔබ සියලු දෙනාට ම මගේ ආදර ස්තූතිය පුද කරමි.
No comments:
Post a Comment